Onze Witte: Snowy, hebben wij in april 2004 overgenomen van iemand uit
Noord-Holland. Wij wilden graag een Witte Herder, maar liever geen pup, omdat
we allebei werken. Daarnaast zou een iets oudere hond ook beter zijn voor onze
andere herder: een kruising Groenendaeler/Hollandse Herder. (Noortje).
We hadden ons dus aangemeld voor een zgn. afstandhond. Na ruim een half jaar
kwam er een telefoontje dat er in Noord-Holland een Witte Herder beschikbaar
zou zijn.
We hebben meteen gebeld en na een oriënterend gesprek zijn we de zaterdag erop
naar Noord-Holland gereden samen met onze Noortje. Tijdens de kennismaking viel
het meteen op dat Snowy een heel vriendelijke hond bleek ondanks het feit dat
zijn baasje aangaf dat Snowy veel in de schuur zat, omdat de baby allergisch
zou zijn voor de hond.
Snowy was wel veel te dik. Hij kreeg duidelijk veel te weinig beweging en werd
beloond met (rook)worst in plaats van een aai en een vriendelijk woord.
Dezelfde dag zijn we met zijn baasje naar het strand gereden om Snowy kennis te laten maken met onze Noortje, dat ging meteen prima! Ze waren niet meer bij elkaar weg te slaan en hebben heerlijk gerend over het strand. Wij zijn vervolgens teruggreden naar huis en hebben Snowy en zijn baasje uitgenodigd om naar Assen te komen. Om het samenzijn nog eens te proberen, maar dan in Noortje d'r eigen omgeving. Dit om zeker te weten dat het echt zou klikken. En dat ging hartstikke goed. Sindsdien zijn Snowy en Noortje samen bij ons en wonen heerlijk aan het water en de landerijen.
Snowy is inmiddels flink afgevallen, maar blijft wat dommig, vandaar ook zijn bijnaam: Sukkeltje. Hij kan weer heerlijk rennen en kan dat in tegenstelling tot onze Noortje heel lang vol houden. Hij is duidelijk een lange afstandloper, terwijl Noortje een sprinter is. Snowy mocht ook naar de GG cursus, maar is na een aantal weken van school "verwijderd", omdat ie zijn "snavel" niet hield. Wat bleek: Snowy was met zijn vorige baas naar een pakwerkcursus geweest en daar moest ie juist blaffen. Wisten wij veel....
Snowy is inmiddels al een aantal keren meegeweest op (korte) vakanties in
Duitsland, Denemarken en Zeeland en is dan een toonbeeld van de ideale hond.
Hij blaft haast niet, is niet vervelend richting andere honden en loopt dan
prachtig naast me, alsof hij wil zeggen: dit is mijn baas en wij vormen een
team.
We denken dat dat komt omdat ie dan in een andere, vreemde omgeving is en zijn
huis dus niet hoeft te beschermen.
Onlangs zijn we nog naar Zeeland geweest voor een weekendje kamperen en onze
Duo Penotti mocht ook mee. Zodra we de Zeelandbrug opreden, ging Snowy rechtop
zitten in de auto en stak zijn neus in de lucht; hij rook de zee! Ik wil er
uit, ik wil er uit!!!
Aangekomen aan het strand, leek het wel een klein kind; hij tolde rond en
blafte als een razende, zo blij was ie dat hij weer aan zee was. Het was drie
dagen keten en zwemmen voor onze beide duveltjes.
We hebben een heerlijk hond aan onze witte en willen hem *nooit* meer kwijt. Snowy is aanhankelijk, zeer gezinsgericht en is altijd wel in voor een spelletje met de bal of een fikse boswandeling en oh ja, hij is ook een beetje politieagent: als onze Noortje weer achter onze kat aan zit, wordt hij door Snowy tot verantwoording geroepen.
Walter & Carla Regeer
Assen.
Terug naar boven