Astor, hij was een vriendelijke hond en een beetje gek op zijn eigen manier,
hij was dan ook al 13 jaar oud en 11 maanden later werd hij ziek en wou niks
meer: geen eten geen drinken.
Hij lag maar een beetje zielig op zijn kleed te liggen, te zwak om op te staan
ik hield een bakje water voor hem maar nee, hij lag heel stil....net of hij
verminkt was en echt niks meer kon.
Op een dag ging ik naar school en ik was laat uit: half 4, rekenles bleh taal
spelling enz. Ik kwam thuis en wou naar Astor maar hij was weg. Mijn moeder had
hem meegenomen naar de dierenarts... Hij was dood, ingeslapen en ik zal hem
nooit vergeten....
Maar nu hebben wij al 7 jaar lang een nieuwe aanwinst: Tosca onze witte herder en we hebben nog een oudje: Zita een mechelse herder van 13 jaar oud Wij hopen dat deze 2 nog lang met ons te gaan hebben!!!!!!
Groetjes een hondenvriend
Terug naar boven