De Witte Herder stamt af (is dus geen witte versie) van de Duitse Herder. In
Europa waren rond de 19e eeuw verschillende soorten herders. Met name in
Duitsland kwamen herders voor waarvan de kleur van de vacht wit was.
Door die witte kleur, die veronderstelde gebreken met zich mee bracht, werd in
de dertiger jaren een fokverbod opgelegd. Dat fokverbod begon in Duitsland,
maar al snel verspreidde zich dat over geheel Europa.
In Canada en de Verenigde Staten werden er al geruime tijd zuivere witte bloedlijnen gefokt. De Witte Herder was daar zeer geliefd. Geliefd om de vele capaciteiten die de Witte Herder had. Zo werd de Witte Herder ingezet als speurhond, blindengeleide hond, gebruikshond of voor de grensbewaking. Maar niet alleen de vele capaciteiten maakte deze hond geliefd, ook de vriendelijkheid en het karakter maakte de Witte Herder tot een geliefde hond.
De eerste Witte Herder was weer terug in Europa aan het einde van de jaren 70.
In Nederland duurde dit echter tot 1985.
De naam van de herders was Amerikaans Canadese Herder. Deze naam werd lang
gebruikt, in 1999 werd de naam omgedoopt tot Witte Herder, mede door erkenning
door diverse landen. De naam Amerikaans Canadese werd echter nog steeds
gebruikt.
In Nederland heet de Witte Herder ( of Amerikaans Canadese herder ) sinds 1 mei
2003 officieel: Zwitserse Witte Herder.
De nieuwe naam is vanaf bovenstaande datum internationaal erkend door de FCI.
Benamingen voor de Zwitserse Witte Herder in andere landen zijn o.a.: Berger
Blanc Suisse, White Swiss Sheperd Dog en Schweize Weisser Shäferhund, ondanks
deze nieuwe naam komt de oude naam nog regelmatig voor.
-naar boven-
De witte herder ziet er bijna hetzelfde uit als de Duitse herder. Alleen de
kleur is anders, namelijk wit. De witte herder komt voor als een stok
(kortharig) en lang-stok. Beide, stok en langstok, hebben een ondervacht en de
kleur van de vacht is altijd wit.
-naar boven-
De witte herder is vriendelijk, waakzaam en loyaal. Hij is beschermend ten
opzichte van zijn familie. Tevens heeft de witte herder een terughoudende
houding naar vreemden toe. Ondanks dat is de witte herder niet agressief. Het
basis karakter is zachter dan van zijn "gekleurde" soortgenoten.
Witte herders willen graag werken en houden er van dicht in de buurt van hun
baas te zijn. Ze zijn zeer intelligent en daardoor ook makkelijk te trainen.
Het is belangrijk om de witte herder al op zeer vroege leeftijd kennis te laten
maken met verschillende positieve ervaringen met andere dieren, mensen en
situaties. Door deze socialisatie wordt een goed gebalanceerde hond verkregen.
Witte herders kunnen over het algemeen goed met andere honden opschieten. Ook
kunnen ze goed omgaan met katten, als ze daar als puppy zijnde mee zijn
opgegroeid. De witte herder is een hond die ook zeer goed op zijn plaats is in een gezin
met kinderen.
-naar boven-
De hoogte van de reuen ligt tussen de 60 en de 66 centimeter, van de teven ligt
dat tussen de 55 en de 61 centimeter.
Het gewicht van de reuen en de teven ligt respectievelijk tussen 35 en 40
kilogram en 25 en 30 kilogram.
-naar boven-
De witte herder is een hond die veel beweging nodig heeft. Mede doordat het
soort vrij intelligent is moet er voor worden gezorgd dat wat met de hond
gedaan wordt gevarieerd is, zodat er geen verveling kan toeslaan.
Het maakt niet veel uit wat er gedaan wordt: of dat nou met een bal spelen,
hardlopen of lange wandelingen zijn, als er maar de tijd wordt genomen om
aandacht te besteden aan de beweging van de hond.
-naar boven-
Witte herders bereiken gemiddeld een leeftijd van 12 jaar.
-naar boven-